"Μοναξιά είναι, να γυρίζεις το κεφάλι και να βλέπεις μόνο τα βήματά σου στο χιόνι... "

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

ΓΑΙΟΣΑΚΟΙ ΚΑΙ ΓΚΡΑΔΕΣ

Από τις εκδόσεις Ροές κυκλοφόρησε το βιβλίο του Θανάση Σπανοπουλου ΓΑΙΟΣΑΚΟΙ ΚΑΙ ΓΚΡΑΔΕΣ. Είχε την καλοσύνη να μου το στείλει ο φίλος Θωμάς Στεργιοπουλος γιατρός και συγγραφέας. Αν δεν μου το έστελνε αποκλείεται από τον τίτλο και τον συγγραφέα να το έπιανα στα χέρια μου. Όμως υπήρχαν αρκετές πληροφορίες που με ενδιεφεραν. Ο Στανοπουλος ήταν γεωπόνος στην Παραμυθια τη Γουμενιτσα και το Φιλιατι πριν και μετά τον πόλεμο. Αναφέρεται με λεπτομέρειες σε ζητήματα του κλάδου του. Η...συνέχεια σύντομα!

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Λιθαναγλυφο


Ακρογωνιαίος λίθος από σπίτι στην παλιά Σαγιαδα. Εκτός από τον σταυρό, τη χρονολογία (1884) και την ημερομηνία (ΙΟΥΝΙΟΥ), διακρίνεται και ένα πουλί σε περίεργη στάση (ίσως σκοτωμένο, δεν γνωρίζω τον συμβολισμό). Θα ρωτησω...

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Λεπτομέρεια από παλιό ξεχασμένο κρεβάτι στην παλιά Σαγιαδα...

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Λαδοφαναρο

Λαδοφαναρο από τον Τσαμαντα.

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Επιχείρηση "Περγαμος"


6
Χάρτης της. επιχείρησης "Περγαμος". Ήταν η πρώτη από τις μεγάλες επιχειρήσεις του στρατού στη Μουργκανα. Ο χάρτης είναι από τη Δ/νση Ιστορίας Στρατού.

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Η εποποιία της Μουργκανας

H εποποιία της Μουργκανας. Ο Γεώργιος Β. Πατσης έζησε τα γεγονότα από κοντά ως αξιωματικός του 2ου γραφείου κι η μαρτυρία του είναι σημαντική. Ήταν ντόπιος (από το Θεσπρωτικο της Πρέβεζας) κι έγραψε σχετικά αργά αφού ερεύνησε τις πηγές.

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Αυτό το σπάνιο βιβλίο το έψαχνα καιρό στις δημοπρασίες. Επιτέλους βρέθηκε! Είναι η ΖΙΤΣΑ της Αμαλίας Παπασταυρου, αδερφής του μεγάλου χαρτογραφου Μιχαήλ. Χρυσοχοου.

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Πλαστογραφίας συνέχεια...

Για τον μέγιστο των πλαστογραφων
τον Κωνσταντίνο Σιμωνίδη θα μιλήσουμε σύντομα...

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Ο Μέγας Παν κι ο Πηλώδης λιμένας

Έχω μαζέψει μερικές ιστορίες, από τον Πλούταρχο μέχρι την...Χαλιμά. Σκέφτομαι να τις βάλω σ' ένα βιβλιαράκι που θα ονομάζεται: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ. Θα χαρώ να δω και τις δικές σας ιστορίες!
Ξεκινάμε με τον Πλούταρχο και την ιστορία για τον θάνατο του Πάνα. Το "Παλώδες" που αναφέρεται στο κείμενο, είναι ο Πηλώδης λιμήν, στα μέρη μας...

"Όσο για το ζήτημα αν πεθαίνουν οι δαίμονες, άκουσα μια ιστορία από έναν άνθρωπο που δεν ήταν ούτε άφρονας, ούτε απατεώνας. Ο πατέρας του Αιμιλιανού του ρήτορα, που και κάποιοι από εσάς τον έχετε ακούσει, λεγόταν Επιθέρσης. Ήταν δάσκαλος γραμματικής και ζούσε στην ίδια πόλη με μένα. Αυτός μου είπε ότι κάποτε έκανε ένα ταξίδι στην Ιταλία και επιβιβάστηκε σ'ένα πλοίο που κουβαλούσε εμπορεύματα και πολλούς επιβάτες. Είχε φτάσει το βράδυ, κοντά στις νήσους Εχινάδες είχε πέσει ο άνεμος και το πλοίο βρισκόταν πιά κοντά στους Παξούς. Οι περισσότεροι επιβάτες ήταν ξύπνιοι, και πολλοί συνέχιζαν να πίνουν έχοντας τελειώσει το δείπνο τους. Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή από τους Παξούς που καλούσε δυνατά κάποιον Θαμούντα, πράγμα που προξένησε έκπληξη. Ο Θαμούς ήταν ο Αιγύπτιος πηδαλιούχος του πλοίου, που όμως το όνομά του δεν το γνώριζαν οι περισσότεροι επιβάτες. Η άγνωστη φωνή τον κάλεσε δύο φορές κι εκείνος έμεινε σιωπηλός, την τρίτη φορά όμως αποκρίθηκε. Εκείνος που τον φώναζε δυνάμωσε τη φωνή του και είπε: "Όταν περάσεις από το Παλώδες, να αναγγείλεις ότι ο μέγας Παν πέθανε".   'ὁπόταν γένῃ κατὰ τὸ Παλῶδες, ἀπάγγειλον ὅτι Πὰν ὁ μέγας τέθνηκε.'   Πὰν ὁ μέγας, Πομπηία 1ος αι. μ.Χ.   Όταν το άκουσαν αυτό, είπε ο Επιθέρσης, όλοι εξεπλάγησαν και άρχισαν να συζητούν αν ήταν καλύτερο να κάνουν αυτό που πρόσταξε η φωνή ή να μην ανακατευτούν καθόλου και να το αφήσουν. Έτσι ο Θαμούς αποφάσισε ότι αν φυσούσε αέρας, θα παρέπλεε εκείνο το μέρος χωρίς να πει τίποτε, αν όμως κυριαρχούσε νηνεμία και γαλήνη στην περιοχή, θα ανάγγελλε αυτό που άκουσε.   Όταν λοιπόν έφτασε κοντά στο Παλώδες, καθώς δεν υπήρχε άνεμος ούτε κύμα, ο Θαμούς κοιτάζοντας από την πρύμνη προς τη στεριά, είπε, όπως ακριβώς το άκουσε, ότι 'ότι ο μέγας Παν πέθανε'. Δεν είχε προλάβει να τελειώσει και ακούστηκε αναστεναγμός όχι από έναν αλλά από πολλούς και συγχρόνως επιφωνήματα έκπληξης.   'οὐ φθῆναι δὲ παυσάμενον αὐτὸν καὶ γενέσθαι μέγαν οὐχ ἑνὸς ἀλλὰ πολλῶν στεναγμὸν ἅμα' θαυμασμῷ μεμιγμένον'   Επειδή ήταν πολλοί άνθρωποι παρόντες στο πλοίο η ιστορία γρήγορα διαδόθηκε στη Ρώμη και ο Τιβέριος Καίσαρ ζήτησε να του φέρουν τον Θαμούντα. Και ο Τιβέριος πίστεψε τόσο πολύ ότι η ιστορία ήταν αληθινή που ζήτησε να μάθει περισσότερα και να πληροφορηθεί για τον Πάνα."  Περί των εκλελοιπότων χρηστηρίων 419 B-D
Το αρχαίο κείμενο εδώ. (στο 17) Ερμηνεία της ιστορίας από τον Παναγή Λεκατσά εδώ. Ακόμα περισσότερα εδώ.

Οι Έλληνες και το παράλογο

Τελείωσα επιτέλους (μετά από χρόνια πολλαπλών αναγνώσεων) το εξαιρετικό βιβλίο του E Dodds "Οι Έλληνες και το παράλογο". Κάθε φορά που το διαβάζω, βρίσκω διαφορετικά πράγματα. Λέω όμως να το βάλω στην άκρη για μερικά χρόνια και να...επανέλθω!

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Με αφορμή ένα ...αλέτρι.

Μόλις τελείωσα τη συντήρηση και τη συμπλήρωση σ' αυτό το παλιό αλέτρι. Στη Σαγιάδα το λέμε "πλούγκα" από την αγγλική λέξη plough αλέτρι (άντε για να μη τα βγάζω όλα σλάβικα). Όταν ήρθαν τα βιομηχανικά σιδερένια άροτρα, πήραν την ονομασία του κατασκευαστή, όπως οι μηχανικές σόμπες ονομάστηκαν "μασίνες" machine και τα ποδήλατα "μπιτσικλέτες" ιτ. bicicletta (bicycles). Αυτή είναι μια παλιά συνήθεια, ότι καινούριο να ονομάζεται στη γλώσσα που ήρθε. Έτσι και το καριοφίλι πήρε την ονομασία των κατασκευαστών του αλλά και το πρώτο λεωφορείο ονομάστηκε "μπάσι" bus. Βέβαια οι παλιοί είχαν άλλη άποψη για το θέμα, κι έτσι το μπάσι έγινε λεωφορείο κι η μπιτσικλέτα ποδήλατο. Ακόμα κι η TV έγινε τηλεόραση. Αλλά ως εκεί: Μετά, μπάτε σκύλοι αλέστε! Όλοι οι σπουδαγμένοι στο Λονδίνο γιάπηδες φόρτωσαν τη γλώσσα με τη...διγλωσσία τους! Έτσι έχουμε assist και rebound αλλά και διπλές λέξεις όπως time out. Η "καλαθοσφαίρηση" πήγε στο...καλάθι της ιστορίας  μαζί με τα "εκτός πεδιάς" και τα άλλα γλωσσικά εξαμβλώματα με τα οποία προσπάθησαν να σταματήσουν τον κατακλυσμό των ξένων λέξεων. Ο λαουτζίκος τουλάχιστον, τις ξένες λέξεις τις έκανε δικές του: Πλατιφόρμα, τραχτέρι, μασίνα. Και κλίνονταν μιά χαρά. Του τραχτεριού, της πλατιφόρμας, της μασίνας. Οι γιάπηδες κλίνουν τα ριμπάουντς! Την ίδια στιγμή που το φαινόμενο της "ακλισιάς" τους κάνει να λένε "της Καλιφόρνια" και η "ομάδα του Μεξικό"! Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η γλώσσα κινδυνεύει, αλλά ο τελικός στόχος είναι η επικοινωνία, και το καινούριο γλωσσικό εξάμβλωμα εγώ τουλάχιστον, δεν το πολυκαταλαβαίνω!
"Μποτζιορνέτο σας" που λέγανε κι οι ...γλωσσομαθείς χαμάληδες στο λιμάνι της Σαγιάδας!

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ


Μόλις παρέλαβα το λεύκωμα της Μιμίκας Γιαννοπούλου ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ από την συλλογή του Παύλου Κοντέλη, εκδόσεις ΚΑΠΟΝ. Το βιβλίο δυστυχώς έχει εξαντληθεί στον εκδότη κι έτσι έγινε συλλεκτικό κομμάτι.

Το λεύκωμα κοσμούν οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Τάκη Τλούπα και φυσικά οι έγχρωμες των αντικειμένων της πολύτιμης συλλογής. 

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

καπακώνοντας την ξέστα.


Ήταν το κοινότερο δοχείο αποθήκευσης λαδιού στα μέρη μας. Τώρα το αντικατέστησαν τα πλαστικά και τα μεταλλικά δοχεία. Τη λέγανε "καπάσα" ή "ξέστα". (δεκτές και άλλες ονομασίες) :)
Τη σκέπαζαν με μιά στρόγγυλη πέτρα. Στη φωτογραφία ένα ταπεινό σκέπασμα από τη Λιόψη.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Έλλην Ρωμηός Γραικός

Έλλην’, ‘Ρωμηός’, ‘Γραικός’:
Συλλογικοί προσδιορισμοί και ταυτότητες
Το πρόγραμμα εδώ

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Κόκκινο Λιθάρι

Κόκκινο Λιθάρι. Ο δρόμος προς τη Μουτσιάλα...

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Σαγιάδα

Η Σαγιάδα από την κορφή της Βίγλας (όνομα και πράμα).

Φοινίκι

Το χιονισμένο Φοινίκι.


χιονισμένη Πλεσίβιτσα

Τώρα που πέρασε ο χιονιάς, ας κάνουμε μια περιήγηση στα χιονισμένα χωριά της περιοχής...

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Ο χιονισμένος Άι Νικόλας....


Το παρεκκλήσι της παλιάς Σαγιάδας, ο Άι Νικόλας χιονισμένος.

Κλόκερ

Χιονίζει στο Κλόκερ (μιά από τις συνοικές της Σαγιάδας: Κοτσέκι, Κλόκερ, Σκάλωμα).